Author name: Lao PT

ວັດ​ສີສະ​ເກດ ​ເປັນ​ວັດ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ສຳຄັນ​ທາງ​ປະຫວັດສາດ ​ເພາະວ່າ​ເປັນ​ວັດ​ດຽວ ທີ່​ລອດ​ພົ້ນຈາກ​ການ​ຈູດ​ເຜົາ​ທຳລາຍ​ຂອງ​ສັກ​ດີນາ​ຕ່າງ​ດ້າວ ​ທີ່​ມາ​ຮຸກ​ຮານ​ລາວ ​ໃນ​ລະຫວ່າງ​ປີ ຄສ 1827-1828. ວັດ​ສີສະ​ເກດ​ໄດ້​ຖືກ​ສ້າງ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ປີ ຄສ 1818​ ​ໂດຍ​ການ​ນຳພາ​ຂອງ​ເຈົ້າອານຸວົງ, ກະ​ສັດ​ອົງ​ສຸດ​ທ້າຍ​ ຂອງຣາຊະ​ວົງວຽງຈັນ ​ແລະ ມີ​ຄວາມ​ພິ​ເສດ​ທີ່​ສຸດ​ ​ເນື່ອງ​ຈາກ​ວ່າ ​ເປັນ​ວັດ​ທີ່ບັນຈຸ​ຫໍ​ໄຕ​ປີດົກ, ກຸດຕິ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ເພັດຊະຣາຊ ​ແລະ ຢູ່​ຕາມ​ຝາ​ດ້ານ​ໃນ​ຂອງ​ສິມ ​ກໍ່​ມີ​ຮູ​ບ​ແຕ້ມ​ລວດລາຍງົດ​ງາມ. ບໍລິ​ເວນ​ວັດ ​ມີ​ກົມ​ມະລຽນອ້ອມ​ສີ່​ດ້ານ, ​ແຕ່​ລະ​ດ້ານ ​ມີ​ພຣະພຸດທະ​ຮູບ​ນ້ອຍ​ທີ່​ເຮັດດ້ວຍ​ປະທາຍ​ເພັດ ລວມມີ 120 ອົງ. ສ່ວນ​ຢູ່​ຂ້າງ​ອຸ​ໂບສົດ​ມີ​ພຣະພຸດທະ​ຮູບ​ປະທານ​ອົງ​ໃຫຍ່​ອັນ​ສັກສິດ, ຢູ່​ຂ້າງ​ກ້ຳຊ້າຍ ​ແລະ ຂວາ​ຂອງ​ພຣະປະທານ ກໍ​ມີ​ພຣະພຸດທະ​ຮູບ​ທອງ​ຫລໍ່ ປາງ​ຫ້າມ​ຍາດ 2 ອົງ ​ເຊິ່ງ​ເຈົ້າອານຸວົງ ​ໄດ້​ສ້າງ​ໄວ້​ເທົ່າ​ກັບ​ເລົ່າ​ຄີງ​ຂອງ​ເພິ່ນ​ເອງ. ນອກ​ນັ້ນ ຢູ່​ຕາມ​ຊ່ອງ​ຝາ​ດ້ານ​ໃນ​ສິມ ​ກໍ​ຍັງ​ມີ​ພຣະພຸດທະ​ຮູບອົງ​ນ້ອຍໆ ລວມທັງໝົດ 2052 ອົງ ​ເຊິ່ງ​ໃນ​ນັ້ນ​ເຮັດ​ດ້ວຍ​ເງິນ​ບຸ 276 ອົງ. (​ເວລາ​ເປີດ​ໃຫ້​ເຂົ້າທ່ຽວຊົມ​ແມ່ນ​ເລີ່​ມ​ແຕ່ 8:00-17:00 ​ໂມງ ຂອງ​ທຸກໆມື້)

ຫໍພະ​ແກ້ວ ຕັ້ງຢູ່​ເຂດ ບ້ານ​ຊຽງຍືນ, ​ເມືອງຈັນທະ​ບູລີ, ກົງ​ກັນຂ້າມ​ກັບ ​ວັດ​ສີສະ​ເກດ ​ແລະ ​ໄກ້​ກັບ​ພະຣາຊະ​ວັງ​​ເກົ່າ (ຫໍຄຳ) ​ເຊິ່ງປະຈຸ​ບັນ​ເປັນ​ສຳນັກງານ​ປະທານ​ປະ​ເທດ. ສະ​ໄໝກ່ອນ ຫໍພຣະ​ແກ້ວ ຕັ້ງຢູ່​ພາຍ​ໃນ​ວັດ​ເກົ່າ​ແກ່​ໃນ​ເຂດ​ພຣະຣາຊະ​ວັງ ຖືກ​ສ້າງ​ຂຶ້ນ​ໂດຍ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄຊ​ຍະ​ເຊ​ດຖາ​ທິລາຊ ​ໃນ​ລະຫວ່າງ​ປີ ຄສ 1565-1779 ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ບ່ອນ​ປະດິດສະຖານ​ຂອງ “ພຣະ​ແກ້ວ​ມໍຣະກົດ” ​ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ໃນ​ປະຈຸ​ບັນຈະ​ບໍ່​ມີ​ພະ​ແກ້ວ​ມໍຣະກົດ​ແລ້ວ​ ອັນ​ເນື່ອງ​ມາ​ຈາກ​ເຫດການ​ທາງປະຫວັດສາດ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາ, ​ແຕ່​ຫໍພະ​ແກ້ວ​ກໍ​ຍັງ​ຄົງ​ເປັນ​ທີ​ສັກກະ​ລະ​ບູຊາ​ຂອງ​ຊາວ​ລາວ ຍ້ອນ​ເປັນ​ແຫ​ລ່ງຮວບ​ຮວມວັດຖຸ​ບູຮານ​ອັນ​ສຳຄັນ ​ແລະ ລ້ຳຄ່າ​ເປັນຕົ້ນ​ແມ່ນ ພະພຸດທະ​ຮູບ​ປາງ​ຕ່າງໆ ທີ່​ຫລໍ່​ຈາກ​ທອງ​​ແດງ, ສີ​ລາ​ຈາກ​ລຶກ ​ແລະ ອື່ນໆ​ເມື່ອ​ຍ່າງ​ເລາະ​ຊົມ​ບໍລິ​ເວນ​ພາຍ​ໃນ​ສະຖາປັດຕະຍະກຳ​ອັນ​ສວຍ​ງາມ​ນີ້ ທ່ານ​ຈະ​ຮູ້ສຶກ​ໄດ້​ເຖິງ​ຄວາມ​ສະຫງົບ​ຮົ່ມ​ເຢັນ​ທີ່​ແຕກ​ຕ່າງ​ຈາກ​ບ່ອນ​ອື່ນໆ. ຫໍພຣະ​ແກ້ວ​ເປີດ​ໃຫ້​ເຂົ້າທ່ຽວຊົມ​ທຸກ​ມື້ ​ເວລາ 8:00-17:00 ໂມງ.

ຫໍ​ຫລັກ​ເມືອງ ກົງກັນ​ຂ້າມກັບ​ວັດ​ສີ​ເມືອງ ​ແມ່ນ​ຫໍ​ຫລັກ​ເມືອງ ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ບ່ອນ​ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ​ຮ່ອງຮອຍ​ມໍຣະດົກ​ທາງ​ປະຫວັດສາດ​ທີ່​ຖືກ​ຄົ້ນພົບ​ຢູ່​ສະຖານ​ທີ່​ແຫ່ງ​ນີ້ ​ໂດຍ​ນັກ​ບູຮາ​ນະ​ຄະດີ​ໄດ້​ທຳ​ການຄົ້ນຄວ້າ​ວິ​ໃຈ​ແລ້ວ​ພົບ​ວ່າ ວັດຖຸ​ບູຮານ​ນີ້​ແມ່ນ​ເປັນ​ວັດຖຸ​ທີ່​ປະກອບ​ເຂົ້າ​ໃນ​ພິທີການ​ກໍ່ສ້າງ​ເສົາ​ຫລັກ​ເມືອງ​ວຽງຈັນ​ໃນ​ສະ​ໄໝກ່ອນ​ ໂດຍ​ໄດ້​ພົບ​ຫີນ​ຫລັກ​ເມືອງ​ຈຳນວນ473 ຫລັກ ສ່ວນ​ໃຫຍ່​ຟອກ​ດ້ວຍ​ຄຳປິວ ​ແລະ ​ແກະສະຫລັກ​ເປັນ​ລວດ​ລາຍ​ງົດ​ງາມ. ສິ່ງ​ທີ່​ສຳຄັນ​ທີ່​ສຸດ​ແມ່ນ​ເພິ່ນ​ໄດ້​ຄົ້ນ​ພົບ​ສີ​ລາ​ຈາລຶກ ໜຶ່ງ​ແຜ່ນ​ທີ່​ໄດ້​ລະບຸ​ເລີກ​ຍາມ​ກົງ​ກັບ​ມື້​ວັນ​ຈັນ, ​ແຮມ 10 ຄ່ຳເດືອນ 3, ຈສ 901 ປີ​ກຸນ​ ປີ​ກັດ​ໃຄ້​ ເຊິ່ງກົງ​ກັບ​ວັນ​ທີ 16 ກຸມພາ ຄສ 1540 ຣາຊະ​ການ​ຂອງ​ພະ​ເຈົ້າ​ໂພທິ​ຊະຣາຊ ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ບິດາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໄຊ​ຍະ​ເຊ​ດຖາ​ທິຣາຊ. ກຸ່ມ​ຫີນ​ຫລັກ​ເມືອງ​ດັ່ງກ່າວ​ຖືກ​ຈັດ​ວາ​ງ​ໄວ້​ເປັນ 3 ກຸ່ມ​ຫ່າງ​ກັນ​ປະມານ 1,5 ​ແມັດ​ ​ແລະ ຫໍ​ຫລັກ​ເມືອງ​ທີ່​ຫາ​ກໍ່ສ້າງ​ຂຶ້ນມາ​ໃໝ່ນີ້​ແມ່ນ​ກວມ​ເອົາ​ຫິນ​ເສມາ​ທັງ 3 ກຸ່ມ ​ແລະ ຕັ້ງຢູ່​ບ່ອນ​ເກົ່າ​ແຕ່​ເດີມ​ເພື່ອ​ເປັນ​ການ​ຮັກສາ​ຄວາມໝາຍອັນ​ສັກສິດ​ທີ່​ບັນພະ​ບູລຸດ​ໄດ້​ກຳນົດ​ໄວ້ ​ແລະ ປະຕິບັດ​ຕາມ​ຮີດ​ເກົ່າ​ຄອງ​ເດີມ​ທີ່​ມີ​ມາ​ແຕ່​ບູຮານ.

ວັດ​ສີ​ເມືອງ ​ເປັນ​ບ່ອນ​ຕັ້ງຂອງ​ເສົາ​ຫລັກ​ເມືອງ ຢູ່​ເຂດ​ບ້ານສີ​ເມືອງ, ​ເມືອງ ຈັນທະ​ບູລີ ​ເຊິ່ງມີ​ປະຫວັດ​ອັນ​ເກົ່າ​ແກ່ ​ທີ່​ເລົ່າ​ຂານ​ສືບ​ຕໍ່​ກັນ​ມາ​ວ່າ ​ໃນ​ສະ​​ໄໝກ່ອນ ຕອນ​ທີ່​ຊາວ​ເມືອງ​ພວມ​ເຮັດ​ພິທີ​ປັກ​ຫລັກ​ເມືອງ​ຢູ່​ນັ້ນ ມີ​ແມ່ຍິງ​ຄົນໜຶ່ງຊື່ວ່າ​ ນາງ ສີ ​ເຊິ່ງກຳລັງ​ຖືພາ​ໄດ້​ສະຫລະ​ຊີບ​ໂດດ​ລົງ​ໄປ​ໃນ​ຂຸມ​ນັ້ນ, ນາງ​ໄດ້​ຖືກ​ຝັງ​ໄປ​ພ້ອມ​ຫລັກ​ເມືອງ ​ແລະ ກາຍ​ເປັນ​ຜີ​ຫລັກ​ເມືອງ ຈຶ່ງ​ເປັນ​ທີ່ມາ​ຂອງ​ຊືວັດ​ສີ​ເມືອງ​ແຫ່ງ​ນີ້. ຍ້ອນ​ວ່າ​ວັດ​ສີ​ເມືອງ​ເປັນ​ສະຖານ​ທີ່​ສັກສິດ ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ທີ່​ເພິ່ງ​ທາງ​ໃຈ​ໃຫ້​ແກ່​ຊາວ​ລາວ ​ແລະ ​ເປັນ​ສະຖານ​ທີ່ ທີ່​ຊາວ​ຕ່າງ​ຊາດ​ໃຫ້​ຄວາມ​ສົນ​ໃຈ​ເຂົ້າມາ​ສຶກສາ ​ແລະ ທ່ຽວຊົມ​ເປັນ​ຈຳນວນ​ຫຼວງຫຼາຍ. ປັດຈຸບັນ, ປະຊາຊົນ​ທັງ​ພາຍ​ໃນ ​ແລະ ຕ່າງປະ​ເທດ​ໄດ້​ພາກັນ​ເຂົ້າມາ​ສັກກະ​ລະ​ບູຊາ-ກາບ​ໄຫວ້​ວັດ​ສີ​ເມືອງ​ທຸກໆມື້ ​ໂດຍ​ສະ​ເພາະ​ວັນ​ອັງຄານ ​ແລະ ວັນ​ສິນ​ ຄົນ​ສ່ວນ​ໃຫຍ່​ ແມ່ນ​ມັກ​ມາ​ຂໍ​ພອນ, ເສຍ​ເຄາະ ບູຊາ​ໂຊກ, ມາ​ບະ-ມາ​ບົນ​ນຳ​ເຈົ້າ​​ແມ່​ສີ​ເມືອງ​ ໃນ​ສິ່ງ​ທີ່​ຕົນປາດ​ຖະໜາ ​ແລະ ​ເມື່ອ​ສົມ​ຫວັງ​​ແລ້ວ​ກໍ​ມາ​ແກ່​ບະ​ຢູ່​ທີ່ນີ້ ຕາມ​ຄວາມ​ເຊື່ອ​ຂອງ​​ແຕ່ລະຄົນ. ທຸກໆປີ​ໃນ​ມື້​ຂຶ້ນ 15 ຄ່ຳເດືອນ 12 ຂອງ​ລາວ​ ​ເຊິ່ງກົງ​ກັບ​ມື້ບຸນ​ນະມັດສະການ​ພະທາດ​ຫລວງ ຈະ​ມີ​ພິທີ​ແຫ່​ປະສານ​ເຜິ​ງ ​ເຊິ່ງ​ເລີມ​ຕົ້ນ​ແຮ່ຈາກ​ວັດ​ສີ​ເມືອງ​ແຫ່ງ​ນີ້​ໄປ​ຫາ ພຣະທາດຫລວງ​ວຽງຈັນ. ວັດ​ສີ​ເມືອງ​ເປີດ​ໃຫ້​ຄົນ​ເຂົ້າທ່ຽວຊົມ ​ແລະ ກາບ​ໄຫວ້​ບູຊາ​ທຸກມື້ ຕັ້ງ​ແຕ່ຕອນ​​ເຊົ້າມືດ​ຈົນ​ເຖິງ​ຄ່ຳ.